Kinderen die opgroeien in een huishouden waar weinig tv wordt gekeken doen het beter op school en ze zijn later ook minder vaak ongezond dik. Dat blijkt uit een langetermijnstudie van sociologe Natascha Notten.

Veel tv-kijken kan verschil maken tussen hbo of uni.Wat hebben volwassenen van nu vroeger thuis meegekregen als het gaat om het boeken lezen en tv-kijken en wat zijn daarvan de langetermijneffecten? Sociologe Natascha Notten gebruikte de gegevens uit de Familie-enquête Nederlandse bevolking 1998, 2000, 2003 en 2009 en het ‘Programme for International Student Assessment’ (PISA) 2006 om die vraag te beantwoorden.

Beter af met voorlezen
Wat blijkt? Kinderen wier ouders meer dan 2 tot 3 uur per dag keken en vooral naar amusementsprogramma’s, deden het op lange termijn minder goed in het onderwijs dan kinderen die met hen te vergelijken waren en waar thuis minder tv gekeken werd (uiteraard netjes gecorrigeerd voor andere bepalende factoren). Kinderen aan wie veel voorgelezen werd, deden het beter.
Hoe veel beter of slechter? ‘Mediaopvoeding kan uiteindelijk het verschil uitmaken tussen of iemand kan starten op een hbo of op de universiteit.’

Eén tv beter dan geen tv
Nottens data wijzen uit: ‘Eén tv in een gezin doet het onderwijssucces toenemen, meerdere tv’s in huis laten het afnemen. Een tv op je kamer kan betekenen dat je minder leest en minder tijd besteedt aan je huiswerk.’

Ouders moeten het goede voorbeeld geven en zelf niet hele avonden voor de buis hangen, stelt Notten. ‘Uit mijn onderzoek blijkt dat het er niet alleen toe doet wat ouders als regel hanteren, maar dat ze in hun gedrag ook een houding overdragen die hun kinderen overnemen. Die zijn dus, zo blijkt, eerder geneigd om ook veel tv te gaan kijken.’
Dat is niet alleen slecht voor de schoolcarrière maar ook voor het gewicht. ‘De kans op een ongezond lichaamsgewicht op langere termijn neemt toe voor kinderen die veel tv kijken.’

Ongezond dik
De belangrijkste les van Nottens proefschrift voor de praktijk? ‘Mediaopvoeding doet ertoe, al vanaf jonge leeftijd en voor de heel lange termijn. Wat stimuleer je, wat ontmoedig je. Daarmee geef je je kind echt iets mee voor het leven.’

Bron; gezonderworden.nl